Mat á sjúklingi - Fyrsta skrefið fyrir árangursríka gervitennumeðferð

Til að ná farsælum árangri í gervitennameðferð þarf að huga að mörgum klínískum breytum, svo sem væntingum sjúklings, beingæði og líffærafræði, stuðningi mjúkvefja, hönnun gervitenna o.s.frv. Rækt mat á sjúklingnum með tilliti til þessara breytna áður en meðferð er hafin er mikilvægt fyrsta skref.

Helst ættu sjúklingar að gera sér eðlilegar væntingar. Ef sjúklingar búast við að gervitennur séu eins viðkvæmar og þægilegar og náttúrulegar tennur þarf tannlæknir að hjálpa til við að stilla þessar óraunhæfu væntingar. Gervitennur verða aldrei eins reglulegar og eigin tennur, en vel hannaður og stilltur gervilið getur samt veitt fullnægjandi tyggingarvirkni og fagurfræði.

Næst skiptir sköpum að meta gæði tannanna sem eftir eru og kjálkabeinsins. Alvarlegt beintap mun draga úr stuðningi og varðveislu gervitenna. Tannlæknir þarf að kanna hvort beingæði geti veitt gerviliðinu fullnægjandi vélrænan stuðning. Ef beinrúmmál er ófullnægjandi gæti þurft að ígræða bein eða setja ígræðslu til að bæta beingrunninn.

Heilbrigður mjúkvefur í munni er einnig forsenda árangurs. Mjúkir vefir veita stuðning og varðveislu fyrir gervitennur, standast tyggingarkrafta. Ef mjúkvefur er rýrnaður og óheilbrigður mun gervitennan skaða heilleika þeirra, sem leiðir til sársauka og óþæginda. Mat á mjúkvef felur í sér að athuga þykkt, áferð, umfang mjúkvefja osfrv.

Eftir ítarlegt mat getur tannlæknirinn hannað sérsniðna meðferðaráætlun fyrir gervitennur, með hliðsjón af líffærafræði sjúklings, tyggigáfa, fagurfræðilegu þörfum o.s.frv. Áætlunin ætti að innihalda nauðsynlegar skurðaðgerðir, hönnun gervitenna, fjölda heimsókna og aðrar upplýsingar.

Mat sjúklinga krefst víðtækrar klínískrar reynslu tannlæknis og tíma fyrir nauðsynlegar umræður, skoðun, prufustaðsetningu o.s.frv. Þetta er fyrsta skrefið að fullnægjandi gervitönnum og það mikilvægasta. Skilningur á væntingum sjúklingsins og munnástand mun auðvelda slétta síðari meðferð.